zondag 14 maart 2010

de rimpelwerker

Het zou zo maar het nieuwe woord van 2011 kunnen worden nadat gisteren de christelijke neo-liberaal Leterme 65 plussers onbeperkt wil laten bijklussen. Niet direct iets waar de werksmekers van dit land op zitten te wachten natuurlijk. De stelling van Rudy De Leeuw dat de pensioenen omhoog moeten zodat er niet meer bij geklust dient te worden is correct. En toch ligt er misschien wel een opening.

Het Neutraal Syndicaat voor Zelfstandigen (NSZ) vindt de 'stimulatie' waar Leterme op aanstuurt, een goed signaal. Ze stelt dat slechts 7 procent van de zelfstandigen langer werkt omdat die na hun 65ste "slechts" een jaarlijks beroepsinkomen van maximaal 17.149 euro mogen hebben, anders verliezen zij (een deel van) hun pensioen.

Als er nu één probleem is waar onze pensioenen mee te maken hebben dan is het wel dat zelfstandigen veel minder afdragen dan de werksmekers. Die laatste worden immers op hun volledig bruto loon belast en dragen dus maximaal af. Dat het gros van de zelfstandigen fiscaal fraudeert door allerlei werken in het zwart uit te voeren is al lang geen geheim meer.En als je werkt voor een kleine zelfstandige dan is de kans reëel dat zelfs een deel van je loon in het zwart wordt uitbetaald. Langs de andere kant zijn de pensioenen van de zelfstandigen wel het sterkst gestegen de voorbije jaren.

Voor de werksmekers is het dus duidelijk. Zij verkiezen een sterk pensioen en een sociale oude dag. Daarom dragen zij ook volwaardig af.

De ondernemers van deze tijd smeken van hun kant om langer aan het werk te mogen blijven en vragen om de sociale zekerheid te hervormen. Welnu geef zelfstandigen die kans.

bedragen minimum bruto pensioenen per maand :

# Werknemers: € 1.004,87 (alleenstaande) en € 1.255,69 (gezin)
# Zelfstandigen: € 920,62 (alleenstaande) en € 1.213,44 (gezin)

Een zelfstandige heeft dus een 14.500€ pensioen op jaarbasis. Met hun bijverdienste hebben ze dus meer dan het dubbele van de werksmeker. Zwaar overdreven dus dat de sociale zekerheid moet betalen voor iemand die zelf nog eens anderhalf het bedrag mag bijverdienen. Maar als we de zelfstandigen nu het dubbel laten verdienen van het minimum bruto pensioen dan is dat voor hen alvast een stap vooruit. Daartegenover staat dan wel dat zij voor die periode geen pensioen ontvangen en dat hun pensioenen niet stijgen. In de toekomst kan dit bij te verdienen bedrag misschien zelfs stijgen als de zelfstandige zijn pensioen dan degressief afneemt.

De ondernemers van ons land, en volgens UNIZO zijn dat de vele zelfstandigen, pleiten al jaren om langer aan het werk te blijven. Laat ze dus onbeperkt in tijd bijverdienen. Ze vragen ook al jaren om onze sociale zekerheid om te vormen. Geef ze dus zelf ook de kans om een derde pijler op te bouwen.

Op deze manier kunnen zelfstandigen hun eigen dromen realiseren. De sociale zekerheid krijgt een beetje ademruimte omdat er geen pensioenen meer dienen te worden uitgekeerd totdat een zelfstandige ook daadwerkelijk met pensioen gaat. Bovendien hoeven hun pensioenen niet mee te stijgen met dat van de werksmekers want zelfstandigen kunnen zelf extra investeren in hun eigen derde pijler. Dit geeft de sociale partners dan weer de mogelijkheid om de pensioenen van de werksmekers te versterken.

De rimpelwerker : zelfstandige 65plusser die onbeperkt in tijd mag blijven bijverdienen.

vrijdag 12 maart 2010

van schakel naar ketting

De Europese vakbonden (EFFAT) bij AB InBev eisten eerder deze week dat het bedrijf het herstructureringsplan voor West-Europa intrek. In het kader van dit plan wil InBev 800 werknemers, of 10 procent van alle werksmekers, de straat op smijten.De mensen die voor AB InBev in Europa werken, hebben er genoeg van. Het management moet ophouden op hun banen te bezuinigen om gigantische bonussen te rechtvaardigen en financiële doelen op korte termijn te bereiken", aldus EFFAT

Gisteren maakte de CGT in Frankrijk bekend dat zij op 18 April een nationale actiedag plannen binnen de petroleumsector. Total plant daar de collectieve sluiting van de raffinaderij in Duinkerke terwijl het bedrijf afgelopen jaar 8 miljard euro winst maakte. Ondertussen liet Total, onder druk van de afgelopen stakingen, al weten af te zien van de collectieve sluiting. Dit is echter niet goed genoeg. Afgelopen week bestormden een 400 protestanten de hoofdzetel in Parijs en nu heeft dus gangs Frankrijk 18 April geprikt als actiedag.

In Griekenland gaat vandaag de 24-uren van start. Ziekenhuizen en scholen sluiten de deuren en vrijwel het hele openbaar vervoer komt stil te liggen. Het is de tweede grote staking in een week tijd. Naar verwachting leggen meer dan een miljoen mensen het werk neer. Journalisten, leraren, ziekenhuispersoneel en luchtverkeersleiders staken hun werk, terwijl politieagenten, brandweerlieden en de kustwacht deelnemen aan protestacties." Vakbonden roepen dat de gewone Griek moet opdraaien voor fiscaal wanbeleid uit het verleden. 'Ze willen niet dat de arbeider de prijs voor deze crisis betaalt', aldus Yiannis Panagopoulos van de grootste vakbond GSEE."

In Italië heeft belangrijke Italiaanse vakbond CGIL heeft al zijn leden opgeroepen om te staken uit protest tegen het gebrek aan anticrisismaatregels van de Italiaanse regering. Het verkeer en de publieke dienstverlening zouden daardoor ernstig in de knoop geraken. De vakbond eist anti-crisismaatregelen en de opname van een ontslagprocedure. De staking zou vier uur duren in de privésector en acht uur in de openbare sector. Leden van CGIL in de luchtvaart leggen het werk neer van 10 tot 14 uur. Alitalia probeert zijn klanten naar andere vluchten over te hevelen. Het spoorwegpersoneel staakt van 14 tot 18 uur.

in Engeland kondigt het cabinepersoneel van British Airways aan te zullen staken op 20, 21 en 22 maart, en opnieuw vanaf 27 maart. Die tweede actie zou vier dagen duren. Een meerderheid van 80 procent van de 12.000 cabinepersoneelsleden stemde onlangs voor een staking in een langlopend conflict over arbeidsomstandigheden en besparingen. Afgelopen week legde ook al meer dan 250.000 ambtenaren het werk neer tegen een geplande vermindering van de ontslagvergoeding in hun sector.

De vakbonden van Opel hebben de handen een tijdlang gelden in elkaar geslagen en de Europese kracht begon afgelopen week vruchtjes af te werpen. Daar waar er eerst steevast werd gesproken over een collectieve sluiting had men het afgelopen week al over enkele jobs die zouden blijven.

Al deze losse schakels liggen in Europa te wachten om verbonden te worden. Europese vakbonden moeten dringend de koppen bij elkaar steken om van al deze losse schakels een ketting te maken. net zoals de werknemers van Opel, samen met de bevolking, zullen doen morgen vanaf 13u00 op het Steenplein te Antwerpen.

woensdag 10 maart 2010

Het kan verkeren

Enkele jaren gelden, in 2006, zag de notionele intrestaftrek het licht. Een fiscaal voordeel voor bedrijven op hun kapitaal. Bedoeling was om met dit geld jobs te creëren en R&D te stimuleren. Nu, vijf jaar later, is het kapitaal wel degelijk gestegen. het aantal jobs en R&D in vergelijking niet.

Iedereen weet ondertussen dat er gefraudeerd wordt en dat het systeem op zich zwaar uit de hand is gelopen. Uit politieke hoek probeert men nu het aangename aan het onaangename te koppelen. De notionele intrestaftrek kost de burger immers dagelijks geld en tot op heden heeft hij er nog maar weinig van terug gezien. Niet in jobs, niet in iets anders.

Een eerste gedachte om het belastingvoordeel te koppelen aan werkzekerheid werd afgeschoten door de hoofdnar van de bedrijven himself, meneer Reynders. Gisteren deed zijn collega Dirk van der Maelen een nieuwe poging om de fraude aan te pakken en het voordeel verantwoordelijker toe te kennen. Slechts 7% van de kmo's hebben voordeel bij de belastingaftrek, de multinationals en andere grote broertjes slorpen de rest op. Zijn woorden waren nog niet koud of de werkstelerorganisaties kregen al direct enkele fora op radio, tv en in de geschreven pers.

Unizo-medewerkster Cindy Laureys stelde dat de intrestaftrek een noodzakelijke stimulans is voor het versterken van het eigen vermogen. Werkgstelersorganisatie VBO roept politici ook op "klaar en duidelijk hun steun voor de notionele intrestaftrek uit te spreken".
"Deze steun moet ondubbelzinnig en duurzaam zijn. Zoniet verspilt ons land het enorme potentieel van een echt innoverende maatregel", luidt het .

Unizo geeft dus zelf open en bloot toe dat de maatregel in hun ogen enkel dient om het eigen vermogen te spekken. Jobs en R&D? Nog nooit van gehoord! En het VBP spreekt over een innoverende maatregel. Dat de maatregel in 2006 een nieuw idee was dat is waar. Maar innovatie gaat ook over goederen, diensten en processen. Voor het VBO is het blijkbaar genoeg dat het een nieuwe maatregel was.

In 2006 ging men nog voor jobs en R&D, nu enkele voor meer eigen vermogen. Bredero heeft het ooit gezegd...

zondag 7 maart 2010

slaan en zalven

"Wij zijn bereid tot toegevingen" titelde De Morgen bovenaan het interview met Voka-voorzitter Luc De Bruyckere. Ook hij gaat de respect toer op en stelt dat ondernemers niet steeds vergeleken willen worden met hun collega's van Inbev of Carrefour. Grote bedrijven die wansmakelijke toeren uithalen, daar wil geen enkele ondernemer mee geassocieerd worden. Maar ook kleinere ondernemers spelen het spel van de groten graag mee. Zo is er bijna niemand die het verhaal achter Smurfit Kappa Cartomills kent. De 69 werknemers werden daar half januari nog gefeliciteerd voor hun werk om veertien dagen later te horen dat hun winstgevend bedrijf dicht gaat. Het verhaal gooit geen hoge ogen in het tv-landschap maar is daarom niet minder wraakroepend dan dat van Inbev & co.

In het artikel pleit Luc De Bruyckere voor een nieuw sociaal model en blikt hij vooruit op het sociaal overleg.

De Voka-voorzitter vervolgt zijn verhaal immers door het Oostenrijkse rugzakmodel naar voor te schuiven als een oplossing voor het nieuwe sociaal model dat hij voor ogen heeft. Hierbij bouwen de werksmekers gedurende de loopbaan financiële rechten op waar ze vrij over kunnen beschikken. Heel simpel uitgelegd verwacht men dat je zelf spaart om te voorzien in al je noden. Het idee is dat als je genoeg geld bij elkaar geschraapt hebt, je dan zelf kan beslissen om even te stoppen met werken. Tof idee, zo even snel tussen de soep en de petatten bellen naar je werksteler met de boodschap dat vanaf morgen de zon gaat beginnen schijnen en dat je dus vier weken niet gaat komen werken. Zo probeert men dit systeem positief te verkopen. Geraak je echter zwanger, ziek of werkloos, dan zal je ook zelf in je financiële noden moeten voorzien en kan je dus bijgevolg ook geen rechten opbouwen. Het verschil tussen zij die veel hebben en zij die weinig hebben zal nog meer vergroten. Plots lijkt die rugzak niet zo tof meer. Nu hebben wij een inkomenszekerheid tijdens onze werkloosheid, zwangerschap, ziekte,... In de Oostenrijkse rugzak vinden we daar niets meer van terug. De bagage zekerheid is vervangen door onzekerheid. Onzekerheid over je inkomen en je toekomst.

En dat inkomen begint bij ons bruto loon. Ons bruto loon bepaalt deels de grootte van onze zekerheid. Een stijging van het bruto loon is dus voor iedereen een absolute noodzaak. Voor iedereen buiten de werkstelers natuurlijk. Zij blijven de netto-index als piste naar voor schuiven. Geen bruto loonsverhogingen meer, enkel netto om alzo de koopkracht te verhogen. Netto meer hebben elke maand dat klinkt op zich geweldig natuurlijk. Het eindresultaat is dat niet. Elke eurocent die minder naar onze sociale zekerheid en belastingen gaat moet van ergens anders komen. Wie gaat die tekorten bijbetalen denk je? Je zal dus uiteindelijk maar gaan uitgeven dan je netto extra zal ontvangen.

Nu is de kunst voor werkgevers natuurlijk om de verpakking zo mooi mogelijk te maken. Als je het interview immers leest dan lijkt het of dat men het beste met de werkende massa voor heeft. Maar uiteindelijk zullen werkgevers een pak minder moeten afstaan aan onze zekerheid waardoor er een financieel tekort komt binnen die zekerheid. Dat tekort gaan wij betalen en dus doen uiteindelijk de ondernemers winst en wij verlies. Op die manier is het natuurlijk makkelijk om als Voka-voorzitter te besluiten dat je zelf ook je steentje wil bijdragen. Als je zelf eerst voordeel haalt uit je voorstellen om dan nadien een klein beetje terug af te staan dan slaagt de balans nog steeds in je voordeel uit. Eigenlijk ontbreekt er één woordje in de titel van het artikel namelijk het woordje niet. Je mag zelf invullen waar het volgens jou moet komen te staan.

donderdag 4 maart 2010

cijfers en letters

Exact een jaar geleden maakte de ondernemers van ArcelorMittal bekend dat ze 1700 banen gingen schrappen. Als belastingbetaler gaven wij dat bedrijf in 2007 een aftrek van 430 miljoen euro en in 2008 een aftrek van maar liefst 1.3 miljard euro via de notionele intrestaftrek. Faire deal volgens sommige politieke partijen.

Onder andere door deze aftrek betaalden de 500 grootste Belgische bedrijven in 2008 gemiddeld 13,57 procent aan vennootschapsbelasting op hun fiscale winst. Gemiddeld wel te verstaan. Zo zijn er een resem heel grote ondernemingen die dankzij de wet soms nog amper belastingen betalen. Oftewel nul procent, ietsjes minder dan jij en ik dus. Diegene die het meest zouden moeten betalen betalen zo het minste en zetten gans ons systeem onder druk.

Ondertussen kost de notionele intrestaftrek ons, de werkende massa, wel enkele miljarden euro’s. Anders gezegd betaald ieder van ons elk jaar ongeveer 2.000 euro aan al deze bedrijven. Bedrijven waarvan men eindelijk toegeeft dat zij misbruik maken van het systeem. Bedrijven die buitenlands kapitaal door ons Belgenlandje heen sluizen, notionele intresten opstrijken en terug met de noorderzon verdwijnen. Zoals bijvoorbeeld Euronext IFSC NYSE, de groep die de beursen van Brussel, Parijs, Amsterdam en New York overkoepelt. Die gaven we op deze manier maar liefst 170 miljoen euro.

Maar geen nood, de BBI (Bijzondere Belastinginspectie) voert 'enkele tientallen' onderzoeken naar mogelijke misbruiken met de notionele intrestaftrek. Dertig miljoen euro hebben ze al terug gerecupereerd! Dat is één veertigste van wat we aan ArcelorMittal hebben gegeven om 1700 mensen te ontslaan terwijl er met het bedrag dat wij betalen aan de notionele intrest maar liefst 50.000 jobs gecreëerd kunnen worden.

De notionele intrestaftrek, Ik weet met mijn enthousiasme alvast geen blijf. En jullie?

Alles zeggen in één zin

"Minder lasten, een cadeau?"

Met die alles zeggende zin begon het kleine stukje van Karel Van Eetvelt gisteren op zijn blog. Hij zegt nogmaals dat de koppeling maken tussen nieuwe "lastenverhogingen" en werkzekerheid geen goed idee is. Vervolgens verliest hij nog maar eens de waarheid deels uit het oog. Zo schrijft hij:"Bedrijven dwingen om mensen aan te werven, terwijl deze eigenlijk niet noodzakelijk zijn, is uitermate contraproductief". Het gaat natuurlijk om het feit dat bedrijven geen mensen meer mogen ontslaan als ze een cadeau krijgen.

Een cadeau is immers iets dat wordt weggegeven aan iemand om een felicitatie meer kracht te geven. Ik zie ons nog niet direct met toeters en bellen verdoken aan een fabriekspoort staan met een grote blanco cheque. Wachtend op het moment dat de werksmekers, op het einde van hun werkdag, naar huis mogen om dan op te springen en te roepen:"proficat, jullie worden allemaal ontslagen en samen met jullie hebben wij dat betaald!"

Meneer Van Eetvelt besluit op zijn blog met de volgende zin :"En voor alle duidelijkheid, ik ken geen enkele ondernemer die voor zijn plezier iemand ontslaat."

Welnu ik ken geen enkele burger die nog wil betalen voor die zogezegde ondernemers die mensen ontslaan voor hun bonussen en de dividenden van hun aandeelhouders.

woensdag 3 maart 2010

Terubetalen aan de burger of uitkeren aan de aandeelhouders ?

Vlaams minister van Begroting Philippe Muyters verwacht voor dit jaar "weinig of geen" terugbetalingen door KBC van de staatssteun, meer dan vijf miljard euro, die de bank ontving tijdens de crisis. Zijn conclusie om geen geld uit te geven dat men nog niet heeft is correct.Hopelijk trekt hij een even terechte conclusie als KBC zou overgaan tot het uitbetalen van een dividend.

In januari gaf topman Vanhevel immers zelf toe dat de kredietkost afgelopen jaar relatief laag bleef in België. Voor het nieuwe jaar is de bankverzekeraar zelfs optimistisch, waarbij verwezen wordt naar de economie die stilaan aantrekt in België en in Centraal-Europa. Zo hoopt hij zelfs op een nettowinst dit jaar. In dat geval zou de bank volgend jaar opnieuw een cash dividend kunnen uitkeren. Als je weet dat KBC in het derde kwartaal een nettowinst geboekt heeft van 528 miljoen euro en in het kwartaal ervoor 302 miljoen euro, dan zegt dat genoeg.

Mij lijkt het logisch dat de burger eerst zijn centen terug gaat krijgen alvorens KBC zijn aandeelhouders opnieuw rijkelijk gaat belonen. Of gaan we opnieuw dezelfde toer op?